Blauwe knoop
Het heeft een hele tijd geduurd voordat ik uit de kast durfde te komen. Maar ik geloof dat de tijd er rijp voor is. Sinds 1 januari van dit jaar ben ik lid geworden van de Blauwe Knoop. Symbolisch dan hè. Ik ben gestopt met het drinken van alcohol.

Wees gerust. Deze blog is niet bedoeld om nieuwe leden te werven. Of om jou te bekeren. Ik wil je laten zien wat het effect is van krachtige keuzes in je leefstijl. De zonnige kant. Maar ook de schaduwkant.

Gevoelig typje
Ik ben een typje dat gevoelig is voor verslavingen. Niet in de zin van drugs, gokken of gamen. Of iemand die laveloos van de drank haar hele hebben en houden verwaarloost. Nee. Ik ben meer van de ingetogen variant. Iemand die moeilijk met iets kan stoppen. De schaal met bitterballen nooit onaangeroerd laat passeren. De zak met chips leegeet omdat die simpelweg nog niet op is. Of nog één wijntje dan. Omdat het zo gezellig is.

Het ongegeneerd eten van hartig en zoet heb ik ondertussen aardig in de hand gekregen. Alleen die drank bleef een dingetje. Te vaak werd ik wakker met flinke hoofdpijn. Een humeur als een blazende kater. Of voelde het alsof ik de nacht had doorgebracht onder de trein.

Eentje dan
Dus op 1 januari nam ik het besluit. Ik stop met drinken.
‘Ah, je drinkt toch wel één glaasje?’
‘Doe niet zo ongezellig!’
Niet dus. Want ik weet dat ik dan weer helemaal terug ben bij af. Mijn glas is zelden half vol. Of leeg. Net hoe je het wilt noemen.

Dat was dus even wennen voor mijn omgeving.  Maar nog meer voor mij. Ineens was ik weer dat 14-jarige meisje. Die haar onzekerheid verdrinkt met Pisang Ambon-jus d’orange. Of die student. Die de overload aan prikkels op een feestje blokt met een metertje bier. Of die werkende moeder. Die haar vermoeidheid oplost met een paar glazen  een glas rode wijn. Ik werd keihard geconfronteerd met emoties die jarenlang goed waren verstopt. En waar ik opnieuw vrienden mee moest worden.

Nieuwe ik
Het heeft me heel veel opgeleverd en geleerd. Een hernieuwde kennismaking met ‘Me, Myself and I’. Nooit meer een kater. Veel minder hoofdpijn. Bijna iedere morgen fris en fruitig uit mijn bed. Veel meer energie. Een perzikenhuidje. En een nieuw koosnaampje: ‘Bob’.

Nooit meer?’, is de meest gestelde vraag. Zeg nooit nooit. ‘In elk geval vandaag niet’, houdt het overzichtelijk voor mij. En ja. Ik ben best wel een beetje jaloers op mensen die lekker hun glaasje(s) drinken. En al het bovenstaande niet kennen. Geniet ervan. Met volle teugen. Ik gun het je.

Herkenbaar?
Maar hoor jij bij de groep die zich bij het lezen van het bovenstaande, achter de oren krabt? Die zich herkent in dit ‘lege-fles-syndroom’? En diep van binnen weet dat een beetje minder zo gek nog niet zou zijn? Ga het aan, dit avontuur. Onderzoek waarom jij dat ‘gezellige wijntje’ niet kunt missen. Je lijf en lever  lede zullen je dankbaar zijn.

Ben jij niet zo van de lege fles, maar meer van het ‘lege-bord- of lege-zak-syndroom’? Het principe is hetzelfde. Als je wilt gaan voor een stevige portie energie- en gezondheidswinst, kom dan je M&M-, pinda Teriyaki- of kleurstaafjes-dropverslaving onder ogen. Het is even doorkauwen. Maar meer dan de moeite waard.

Liefs Willieanne

Ps. Na de zomer start ik met mijn nieuwe programma ‘eet je moeiteloos fit; zonder ingewikkeld dieet’. Nu alvast weten of dit iets voor jou is? Stuur een mail naar contact@tijdvoorpauze.nl